Ullarvettlingarnir

Ver (vor?) -tíðarstemming

2008-04-30T23:21:00.009Z

Táningsstúlkan mín er búin að taka tvö af fimm samræmdum prófum, í dag var það enska - nokkuð svínslega erfið fannst þeim öllum. Í gær var það íslenska og ógeðslega fúlt að fá að heyra upplesturinn bara einu sinni. Held þau megi samt prísa sig sæl því í einum skóla gleymdist að aftengja bjölluna og allt fór í gang í miðjum upplestri! Upplesturinn var auðvitað af bandi sem ekki var hægt að endurtaka. Við fáum nú ekki að vita útkomuna úr þessu alveg strax en ég er svo stolt af henni eftir úrskurðinn úr píanóprófinu á mánudaginn að mér er nokkurn veginn sama, bara ef hún fær ekki minna en 8,5 - hahaha!
En á mánudaginn var hún sem sagt í vorprófi í Tónó og dómararnir spurðu kennarann hennar hvað svona efnileg ung stúlka væri eiginlega að gera á þriðja stigi. Kennarinn sagði sem var að hún væri nú búin að hafa hana hjá sér mjög stutt, bara tæpa tvo vetur. Einkunnin var 8,75 sem er víst mjög hátt og dómararnir á einu máli, þessi stúlka á að fara beint í grunnstigisprófið í haust sem jafngildir fjórða stigi, ef það gengur vel á hún að fara beint inn á fimmta stig!! Glæsilegt hjá minni.
Hins vegar varð ég ekki jafn hress með einkunnirnar sínar úr fyrri tveimur verkefnum af fjórum í vefstjórn, skilaði því þriðja í gær, en asskotinn hafi það, hvað getur maður eiginlega ætlast endalaust til mikils af sér? Ein að reka heimili með 2 börnum og 3 köttum, í 80% vinnu, 75% námi, stjórn stéttarfélags og lausir samningar og er svo í þokkabót ofvirki varamaðurinn í starfsmannafélaginu að undirbúa Lundúnaferð með haustinu á liðið. 7,5 er bara fínt og hana nú!!
Ég fékk líka heilum tveimur hærra í skráningarkúrsinum og þokkalega stolt af því. Ég mátti til með að skella hérna inn myndum af táningnum að spila á píanótónleikum í Tónó á sumardaginn fyrsta. Litla systir (t.h.) var stolt af henni meðan hún sjálf var fúl yfir að hafa gert þrjár villur í öðru laginu, ég var bara stolt af því að hún sagði ekki "F..." í miðjum klíðum eins og þegar hún ruglaðist á hausttónleikunum :-D
Mikið verður nú samt gott að lifa þegar vertíðinni lýkur - 15. maí - ég komin í frí, verð svo passlega afstressuð þegar kemur að blessuðu Júróvisjóninu. Hlakka mikið til og verð áreiðanlega stolt af mínu fólki þá, mér finnst eiginlega að við ættum að færa sumardaginn fyrsta fram að Júróvisjón, sumarið er aldrei almennilega komið fyrr en eftir hrakfarir okkar þar. Myndbandið er afskaplega skemmtilegt, sat við hliðina á aðalleikaranum í heita pottinum á sunnudaginn, og hann var ekki í fjólublárri skýlu.

Agara gagara...

2008-04-25T09:52:00.009Z

Vambara þambara þeysingssprettir
því eru hér svona margir kettir,
agara gagara yndisgrænum,
illt er að hafa þá marga á bænum.

Þetta orti Æri Tobbi á 18. öld og hefur svo sem verið hægt að heimfæra, allavega fystu þrjár línurnar á heimilislífið hér í vetur. Nú þegar sumarið er komið í orði, en þó ekki alveg á borði ákvað ég að gera þeim kisum skil sem hafa ýmist dvalið hér í vetur eða leitað hér skjóls.
Fyrsta verður að telja einu dömuna, hún læðist meðfram veggjum og fer síðust að matardallinum. Svo lætur hún alltaf opna fyrir sér útidyrahurðina þótt þar sé þessi líka fína kattalúga, því hún er dama. Hún kvartar líka mjög yfir veðrinu þegar það er ekki gott, þá vælir hún mikið og nuddar rennblautum feldinum helst utan í bera fótleggi sem eru á vappi í eldhúsinu. Þessi dama heitir Blíða og er elsta kisan okkar. Við fengum hana hjá Dýralæknastofunni í Garðabæ í maí árið 2000 og hún er því komin á virðulegan aldur og heldur farin að þykkna um miðjuna, eins og gerist gjarnan með aldrinum.
Síðan er það hinn illræmdi svarti köttur sem frænka okkar þriggja ára í Kaupmannahöfn vill ekkert með hafa þegar hún kemur í heimsókn og segir fullum fetum "Den sorte, den er ikke min ven!" Sama hvað við reynum að sannfæra barnið um að den sorte sé bara alveg yndislegt krútt sem heldur að hann sé smábarn (kettlingur á spena) og totti á sér skottið eins og snuð ennþá. Þegar hann mjálmar heyrist bara tíst eins og í fugli en hann gengur um eins og sannur karlmaður. Séu dyr í hálfum gáttum stendur hann upp á afturfæturna og leggur þunga sinn á hurðina svo hún sveiflast upp í Geirmundarstíl. Það má alls ekki loka baðherbergishurðinni því þá vælir hann og klórar í hana því hann vill koma með, hoppa upp í baðvaskinn og bíður svo þar þangað til maður er búinn að þvo sér um hendurnar með sápu og vill fá smá ískalda bunu til að lepja. Den Sorte heitir reyndar Skuggi en er líka oft kallaður Bossalingur einhverra hluta vegna. Ætli okkur finnist Skuggi ekki bara of karlmannlegt nafn fyrir hann.
Þriðji kötturinn er hins vegar afar karlmannlegur rauður og hvítur fress, þegar hann mjálmar heyrist ekkert tíst heldur er því líkara að drynji í gamaldags járnruslatunnu. Hann er lang kelnastur allra katta sem við höfum kynnst og hreinlega heimtar athygli og kossa og knús nótt sem nýtan dag. Hann hikar ekki við að nudda blautu trýninu í kinnar okkar eða inn í lófa um miðjar nætur, leggst síðan annað hvort ofan á bringuna á okkur eða ofan á hliðina á okkur til að knúsast aðeins. Sé hönd rétt í áttina að höfðinu á honum teygir hann sig strax á móti og byrjar að mala, svo hátt að líkast er sem drynji í steypuhrærivél. Hann er óskaplega öfundsjúkur út í fartölvur enda taka þær iðulega bestu plássin, góða kjöltuhvilft og hendur innan seilingar. Þessi kelirófa heitir því virðulega nafni Hróbjartur og er gestkomandi hjá okkur þangað til í október, en hann er aldrei kallaður annað en Hrói eða Hróalingur múþ múþ.
Væri nú upptalið af þeysingsköttum ef sá fjórði hefði ekki leitað skjóls hjá okkur í einni af djúpu lægðunum sem heimsóttu landið í febrúar. Sá kom hingað hrakinn og horaður og var augljóst að ekki væri um nágrannakött að ræða. Vinirnir þrír létu hann eiga sig, enda engin yfirráðaógn af honum svona á sig komnum. Hann fékk því að borða úr dallinum þeirra óáreittur og var svo þakklátur fyrir aðhlynninguna að hann elti mig hvert sem ég fór og vildi knúsast. Heldur fór nú að fara um mig að sitja uppi með fjóra og vísa Æra Tobba kom oftar en ekki upp í hugann svo lítið var til úrræða annað en að fara að hringja í dýralæknastofur og Kattholt. Á fjórðu dýralæknastofunni fannst eigandi, sem reyndist búsettur í Þingholtum og talsvert langt frá okkur. Eftir að hafa fengið símanúmer hringdi ég í konuna og svei mér ef lengra hefði verið liðið á vorið hefði hún haldið að um aprílgabb væri að ræða. Kötturinn hafði ekki sést á heimilinu í rúmar tvær vikur og hún hafði talið hann af. Hún var komin innan hálftíma að sækja hann og brast í grát þegar hún sá hann, "Moli minn, hvað er að sjá þig!" Eitthvað fannst henni hann hafa lést mikið, venjulega væri hann frekar feitur. Allt er gott sem endar vel og mér fannst sætt að hann héti Moli, hann var eitthvað svo Sykurmolalegur og sætur.

Vormynd ársins

2008-04-16T21:36:00.001Z

Pasta Puttanesca

2008-04-10T20:18:00.011Z

Sumarið sem var á leiðinni til okkar um daginn hætti skyndilega við að koma og í gærmorgun var alhvít jörð. Fuglarnir létu samt engan bilbug á sér finna og héldu áfram að syngja ótruflaðir við iðju sína í trjánum enda sólargeislarnir hlýir þótt jörðin sé hvít. Seðlabankastjóri hækkaði stýrivexti í 15.5% svo nú búum við Íslendingar við hæstu stýrivexti í vestrænum heimi - en ég tek því nú eins og hverju öðru hundsbiti, svo sem snjókomu í Apríl. Hugsa til fuglanna sem láta þetta ekki trufla sig og halda áfram að undirbúa sumarkomuna, syngjandi glaðir. Dagurinn hófst með starfsmannafundi þar sem klikkt var út með því að við værum of lengi í kaffi og að margir færu í síðdegiskaffi reglulega án þess að vinna það af sér. Iss piss, mér var eiginlega bara létt að yfirmanninum þætti ekkert annað væri aðfinnsluvert á okkar stóru, metnaðarfullu stofnun. Meira að segja bara hálfnotalegt að heyra þriðja yfirmanninn fjalla um þetta óleysta vandamál sem hefur fylgt okkur síðan árið 1994. Sjaldan er góð vísa of oft kveðin. Fjármálastjórinn hafði meira að segja reiknað út að kaffitími fólks í hálfu starfi væri sjö og hálf mínúta. En sama hvað þær sögðu, það minnti mig bara á fuglasönginn og hringrás árstíðanna og vitna nú bara í fastakúnnann okkar sem segir svo gjarnan brosandi: "Gaman, skemmtilegt!" þegar hann mætir okkur á leiðinni í stolna kaffistund með laumupúkabros á vör. Grunar nú samt að þar sem kjarasamningar eru lausir um mánaðarmótin að það hafi aðeins þurft að skerpa á þessu við okkur ónytjungana. Rétt eins og fuglasöngurinn boðar vorkomuna, þótt vorið sé ekki alveg komið og veturinn vilji enn minna á sig. Vorið kemur samt í maí, "eins og vorin komu forðum."

Eftir hádegi fór ég svo í skólann minn og í lok dagsins rann upp ljós, kannski ég gæti náð tökum á þessu CSS tungumáli eftir allt svo það hlýði, þarf bara að passa mig á að hafa kóðann einfaldan og ekki of mikið padding. Gekk þreytt en glöð heim um sjöleytið og eldaði Pasta Puttanesca handa okkur, en eins og allir vita þýðir það spagettí portkonunnar, en portkonan er fátæk og býr nú bara til góða sósu eftir því sem til er í skápunum - eða skúffunum eins og Baudelaire börnin þurftu að gera fyrir Ólaf greifa.

Í dag var spagettí portkonunnar svona:

Sjóða vatn, smá salt - og svo spagettíið útí - sjóða í 10 mín.
Hita smá olíu í potti,
skera 5 hvítlauksrif í bita (aldrei of mikið og ekki of smátt)
saxa nokkrar gulrætur (sem ekki eru orðnar svartar eða mjög skorpnar) í bita
ætlaði að skella hálfri papriku með - en hún var mygluð :-(
afgangsbiti af púrrulauk var skorinn í sneiðar
í staðinn fyrir ansjósuflök (sem enginn borðar nema kannski Ólafur greifi) nota ég pepperoni, ca 100 gr. eða tvær pylsur
setti svo slatta af svörtum ólífum, ca. 15-20 stk., skornar í helminga
ein dós af söxuðum tómötum (ekki með kryddi því það er ódýrara)
slatti af steinselju (þurrkaðri)
smá óreganó og pipar úr kvörninni

... og svei mér, gott eins og alltaf :-)

Að heilsast og kveðjast

2008-04-02T23:49:00.006Z

Stundum er erfitt að kveðja, sérstaklega þegar við vitum að við eigum aldrei í þessu lífi eftir að eiga stundir með manneskjunni sem við höfum kvatt. Eftir því sem við eldumst gerist þetta oftar og alltaf örar en maður kærir sig um og alltaf kemur það manni í jafn opna skjöldu. Í mars kvaddi ég ömmu mína með miklum söknuði. Sumir segja að það sé auðveldara að kveðja fólk sem sé orðið fullorðið og satt lífsdaga en ungt fólk í blóma lífsins svo ekki sé talað um lítil börn og ég get vel skilið það. En mér líður þá stundum eins og það sé eigingjarnt af manni að syrgja gamalt fólk yfir höfuð, eins og það hvað líkami hennar var orðinn lúinn undir það síðasta komi að einhverju leiti í stað þess að hafa hana hér, á lífi, hressa í andanum, forvitna, skemmtilega og svo umhyggjuríka. En það gerir það ekki. Ég veit að hún var hvíldinni fegin, hún vildi fá að fara. Orð prestsins hjálpuðu ekki, "af moldu ertu komin, að moldu muntu aftur verða" gerir lítið fyrir mig þótt það sé nákvæmlega þannig. En Bubbi bregst ekki, honum tekst oft að ramba á rétt í lögunum sínum og nú ímynda ég mér að hún sé þar sem sólin vekur hana á hverjum morgni og hún er aftur orðin eins og hún var þegar ég var lítil stelpa og hún fylgdi mér á hverju sumri í skoðunarferð um borgina í leið 4, Hagavagninum, þegar ég kom suður til ömmu og afa eins og vorfuglarnir. Og þannig mun ég finna hana aftur, einhvern tíma...

Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
veki þig með sól að morgni
veki þig með sól að morgni.

Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni
svo vöknum við með sól að morgni.

Marsbúar

2008-03-26T17:40:00.007Z

Marsbúarnir uppgötvuðust í morgun, þeir hafa lagt mig í einelti síðan fyrir páska en á föstudaginn langa keyrði um þverbak og ég neyddist til að senda börnin að heiman. Þeir heita streptókokkar og hafa búið um sig í hálsi mínum og höfði, ég var alvarlega farin að hugsa um geðlækningar eða "head-transplant" sem væri alls ekki svo slæmur kostur fyrir konu á fimmtugsaldri, ef hausinn væri ekki það skáska á skrokknum á henni. En allavega er ég fegin að þurfa ekki lengur að velta þessum afarkostum fyrir mér, börnin komin aftur heim, pensillínið bíður stillt í pakkanum tilbúið til lækninga og inntaka er hafin. Skáldið sagði að apríl væri grimmastur mánaða, ég er ekki sammála í ár, mars var sá grimmasti í ár - við mig að minnsta kosti. Ég lagðist í flensu fyrstu vikuna, amma mín dó þann sjöunda og við tók erfið vika, kistulagning og jarðarför, auk þess að þrjóskast við að fara í vinnu og skóla hálfslöpp ennþá. Nú hlakka ég til að takast á við apríl og grimmd hans sem skáldið orti um og vorið... með fyrirheitum sínum um sól og sumaryl og nístingsklóm kuldans á víxl. Það kemst ekki í hálfkvisti við það sem mars bauð mér uppá. Helvískur!

T.S. Eliot - The Wasteland

April is the cruelest month, breeding
Lilacs out of the dead land, mixing
Memory and desire, stirring
Dull roots with spring rain.
Winter kept us warm, covering
Earth in forgetful snow, feeding
A little life with dried tubers.
Summer surprised us, coming over the Starnbergersee
With a shower of rain; we stopped in the colonnade,
And went on in sunlight, into the Hofgarten,
And drank coffee, and talked for an hour...

Hægt er að hlusta á Eliot lesa Eyðilandið á YouTube hér: T.S. Eliot

Hvaða ávexti skyldi Sunna líkjast??

2008-02-04T22:35:00.000Z

You Are an Apple

You are strong, powerful, and even a bit stubborn at times.
You have enough strength to help those around you in trouble.

You are adventurous and charming. Many people are drawn to you.
You love life, and you enjoy traveling the world. You enjoy fine food, art, and culture.

People have accused you of being a snob, but that's not accurate.
You do enjoy the best things in life. Unlike snobs, you truly appreciate quality... not just pretend to.

What Type of Fruit Are You?

Hvaða ávexti líkist Álfrún mest?

2008-02-04T22:33:00.000Z

You Are a Lemon

You have a very distinct personality. And if you're not being sweet, you're a little hard to take.
You're a bit overpowering, especially in one on one situations.

And while you are very dominant, sometimes your power is needed and appreciated.
You can liven up a dull situation, and you definitely bring a fresh outlook.

You are a bit of an acquired taste, and you tend to grow on people over time.
People feel refreshed and rejuvenated after spending time with you.

What Type of Fruit Are You?

Hvaða ávexti líkist ég mest?

2008-02-04T22:14:00.000Z

You Are a Banana

You are mellow, easy going, and a total softie on the inside.
People find it really easy to get along with you. You suit most tastes.

And while you're very sweet, you're not boring or ordinary.
You have an attraction to the exotic, and you could show up anywhere... doing almost anything!

You are spirited, energetic, and a total kick to be around.
You're also quite funny. Your sense of humor is on the goofy side, and it fits you well.

What Type of Fruit Are You?

Janúar...

2008-01-29T20:36:00.000Z

Jólin löngu liðin en ágætlega heppnuð samt. Allir sáttir og ánægðir með sitt að minnsta kosti. Kettirnir orðnir hraustir og strákarnir svo góðir vinir að þeir kyssast þegar þeir hittast - aldrei séð ketti gera það áður - kannski það séu fínu hálsólarnar sem þeir fengu í jólagjöf, báðir eins. Nýtt ár kallaði á nýtt útlit, ég litaði því á mér augabrýrnar og skipti um útlit á blogginu líka.
Sviptingarnar í borgarpólitíkinni halda áfram og grínið er miskunnarlaust, svo mjög að það nær ekki að vera fyndið. Svo skiptir greinilega engu máli hvað maður kýs því ekkert er auðveldara í borgarpólitík en að skipta um skoðun, það sem sjálfstæðismenn voru á móti áður en Dagur tók völdin eru þeir nú fylgjandi og því skyldi maður þá ekki bara láta sér þetta allt í léttu rúmi liggja? Leyfum þeim bara að framfylgja kosningaloforðum Samfylkingar og VG, ekki ætla ég að mótmæla endurbótum á gömlu húsunum við Laugarveg, verndun 19. aldar götumyndar við Laugaveg, lækkun fasteignagjalda (sem náðu samt að hækka heilmikið milli ára - en það er auðvitað vegna þess að ég græði svo mikið á fasteignahækkuninni!) eða því að börn og gamalmenni fái ókeypis í strætó, hækkun styrkja til tómstundastarfs barna og segi bara gó Villi! Svo er það skilyrðislaus krafa að þið séuð sómasamlega klædd, farið reglulega í litun og klippingu, séuð rökuð og vellyktandi og hallærisleg bindi eru íslenskri þjóð ekki bjóðandi. Ég skil bara ekkert í því að ekki sé fatakostnaðarliður í fasteignagjöldunum okkar, innan um 10 þúsund kallinn í sorphirðugjald, 18 þúsund í holræsagjald o.s.frv. En þið fáið nú sem betur fer fjárhagslegan stuðning til þess arna og sæmileg laun.
Gatið sem ég fékk á hausinn í byrjun janúar (las í blöðunum að líklega hef ég fengið Nanó vírus) er að hverfa, en það kostaði mig 4.300 krónur að fara á slysó og láta sauma í mig 8 spor, svo kostaði 1000 kall að láta taka sporin á Heilsugæslustöðinni. En hvað - munar mig nokkuð um það? En það væri gaman að vita í hvað skattarnir manns fara. Í Danmörku borgar fólk að vísu um 10% meira en við gerum og launin eru ívið hærri (50% tekjuskattur), en þar kostar ekkert að fá dyttað að sárum sínum, börn innan við 18 ára aldur fá fría tannlæknaþjónustu og borga ekki komugjöld á heilsugæslustöðvar (frekar en börnin okkar frá áramótum - við fullorðna fólkið þurfum að borga mismuninn, ekki ríkið, það hefur auðvitað ekki efni á því).
Skólinn er kominn á fullt og ég skráð í þrjá kúrsa með fullri vinnu - jæja maður verður bara að skipuleggja sig ennþá betur. Ég var reyndar heima hjá veiku barni í dag og í staðinn fyrir að lesa fyrir skólann (afþví að ég er svo skynsöm og skipulögð!) skráði ég 160 bækur í LibraryThing, mjög fljótlegt eins og gefur að skilja - ég er ekki svona fljót að skrá þrátt fyrir góðan ásetning. Að vísu er ég bara búin að setja inn í safnið mitt enskar, norskar, sænskar og danskar bækur, því þá er nóg að setja inn ISBN númer þeirra og hægt að finna bókina og flytja inn í safnið sitt úr Library of Congress, British Library, Amazon eða fleirum góðum stöðum, en engum íslenskum ennþá. Ég sé því fram á að fá góða þjálfun í að skrá, þótt ekki sé það Dewey staðlað, leggi ég í það verkefni að skrá íslensku bækurnar mínar. Svo verður það ekki eins flott og útlenda safnið þegar maður getur fundið bókakápurnar til að setja á safnið, kíkið endilega, það er tengill hérna neðar til hægri og svo svífa bækurnar mínar random í blogginu hér á eftir.

Jóla hvað?

2007-12-15T10:56:00.000Z

Auðvitað leið burt úr hjarta og huga allur vafi um að jólamaturinn yrði öllum til geðs við englasönginn í gærkvöldi. Var að vísu svo óheppin að fá sæti bakvið eina af stóru súlunum í Hallgrímskirkju og sá því ekki engilinn minn, en það var unaðslegt að sjá hana ganga inn svona stolta í hvíta kjólnum sínum og heyra sönginn draga burt allan kvíða. Auðvitað veit ég að það skiptir engu máli hvað verður á boðstólnum, jólin koma með okkar nánustu og góðri samverustund. Stundum er eins og maður detti í einhvern úthverfagír eins og Bree vinkona mín á Wysteria Lane og allt verði að vera fullkomið, allt niður í smæstu smáatriði. En ég er alltof lík Susan til að það gangi upp og nú er mottóið um jólamatarvandræði eins og jólalagið góða - "hvað það verður veit nú enginn - vandi er um slíkt að spá - eitt er víst að alltaf verður - ákaflega gaman þá" Og svo raula ég áfram - "ég hlakka svo til, ég hlakka alltaf svo til" - "Jóla hvað? Við önsum iss'bar'ekki."

Matarvandræði

2007-12-14T12:40:00.000Z

Nú er langt liðið á desember og ég er enn ekki búin að ákveða hvað eigi að vera í jólamatinn. Önnur dóttirin vill alls ekki hamborgarahrygg, hin vill hann endilega eða purusteik þótt hún borði bara skorpuna. Systir mín vill önd eða gæs a la danskerne, en ég kann að elda hvorugt og er ekki spennt fyrir áhættuatriðum í matseld á jólum, slíkt hefur ekki reynst mér vel. Niðurstaða var næstum komin, kalkúnn skyldi það vera en þá býður mömmu minni við þeim fiðurfénaði og vill heldur fylltan kjúkling, en eins og allir vita er það ekki jólamatur. Nú eru góð ráð dýr, eiginlega er ég farin að hallast helst að því að finna góða lambalærisuppskrift, gera fyllingu og góða sósu, útbúa rauðkál sjálf og gott salat. Ég bætti tveimur tenglum í Matarástarsafnið ef þið skylduð vera tvístígandi eins og ég.
En nóg um mat. Í kvöld er yngri dóttirin að fara að syngja í Hallgrímskirkju með kórnum sínum og ég er fullviss um að allar efasemdir um hátíðleika jólahaldsins í ár vegna matarvafa rjúka út í buskann með leifum lægðarinnar og ég mun ganga út í dimma nóttina með ljós og frið í hjarta.

Snilld

2007-11-23T14:45:00.000Z

Þórarinn Eldjárn orti um bloggskrif sín fyrir nokkrum árum eftirfarandi vísur, ég tileinka bloggi mínu hér með þessi orð líka.

Eiginlega ekki vel
ætlar mér að lukkast blogg
á mér þó ég ýfi stél
eða jafnvel brýni gogg.

Við stóru orðin stend ég síst
stefni beint í glötun
héðan af þá verð ég víst
varla kjaftajötunn.

Sjá blogg Þórarins: http://theld.blog.is/blog/theld/

Önnur snilld er HTML, á gamalsaldri er ég farin að skoða "source" vel flestra þeirra vefsíðna sem ég sæki heim og líst vel á, skima niður áður óskiljanlega textann og þefa uppi snilldina. Hreint frábært áhugamál! Næstum því jafn spennandi og að skrifa tölvupósta á golfrönsku, skildi þetta skiljast?? Fá svo svar (jú, þetta skildist!) og verða jafn uppnæmur yfir því að skilja meirihlutann, áður en gripið er til orðabókarinnar. Ekki það, handbókin um HTML á netinu er alltaf opin í öðrum vafraglugga - en það er ennþá kraftaverk í mínum huga að þetta skuli virka.

Jólin... en það er nóvember!

2007-11-10T15:56:00.000Z

Ég held að ég hafi aldrei verið svona snemma á ferðinni, verslaði tvær jólagjafir í dag! Handa mömmu minni (hvað á ég nú að gera á Þorlák?) og handa lítilli frænku minni sem býr í Noregi en er stödd á landinu núna. Svo er ég að skipuleggja piparkökubakstur með fjölskyldunni 24. nóv., hvar endar þetta? Ætli ég haldi ekki bara jólin í byrjun des? Slaki svo vel á og glotti í kampinn að stressinu í öllum hinum í desember, o ætli það. Er maður nokkurn tíma nógu vel undirbúinn? Nógu vel skreytt heimilið? Nógu smart? Nógu grannur? Á maður nokkurn tíma nóg af Macintoshi eða Nóa konfekti? Hvað þá appelsíni og malti? Keypti ég örugglega nógan mat? Að sumu leyti er frábært að hafa allar þessar auglýsingar sem halda okkur við efnið en stundum er þetta bara tú möts. Nú eru til dæmis alls staðar tilboð á innanhúsmálningu, hreinlætistækjum, parketi, heimilistækjum og húsgögnum. Þetta snýst ekki lengur bara um gjafir, smákökubakstur og hvað eigi að hafa í matinn. Svo ekki sé talað um Jesúbarnið sem fáir ef nokkrir tengja lengur jólahaldi. Heldur þarf að endurinnrétta heimilið og komast í númeri minni föt en í september. Hvað kostar þetta svo allt saman? Það skiptir engu máli, maður fer bara í heimabankann og hækkar sjálfur yfirdráttinn, herðir bara aðeins betur tak bankans á sér og brosir alsæll í alsnægtunum.

Netið og lífsgæðin

2007-11-06T17:43:00.002Z

Misskipt er mannanna láni og lífsins gæðum, það vita allir. Við ræddum aðgengi að netinu í tíma í dag og ég uppgötvaði, svo sem ekki mjög að óvörum að það er aðeins 3.6% í Afríku (örugglega mest í S-Afríku) en hér heima er það 86.8%. Ég komst líka að því að aðgengi að interneti er talið hluti af lífsgæðum fólks í hinum vestræna heimi og þeir sem hafa lítið eða ekki aðgengi keppast við að ná því. En er maður í alvörunni ánægðari fyrir framan tölvuskjáinn en annars staðar? Með gemsann í sambandi í veskinu? Fáum við hjartslátt við að vera utan þjónustusvæðis? Í sumar var ég í fimm vikur á hálendinu, án sjónvarps, án rafmagns, án internets og utan þjónustusvæðis. Mér hefur sjaldan liðið betur. Mig heimsótti alls konar fólk sem hafði gaman af að spjalla um náttúruna, gönguleiðir, ferðalög, Kárahnjúka, sauðkindur, hreindýr, gæsir, veiðiskap og hesta. Mér fannst ég læra meira af þessu fólki en ég hefði nokkurn tíma gert ef ég hefði verið heima, við netið að lesa mér til um þessa hluti. Stundum eru þeir öfundsverðir sem eru utan þjónustusvæðis.

Íslensk kjötsúpa og sírópssendingar

2007-10-30T15:29:00.001Z

Mætti seint í vinnuna í dag því einhver kvefóáran sótti hart að mér í gær og eftir óværa nótt var of freistandi að kúra lengur í morgun til að hægt væri að neita sér um það. Í vinnunni biðu nokkrar beiðnir um bækur sem reynst höfðu til á Bifröst og í HR en voru ófáanlegar í millisafnalán. Ég hafði sent nemanum tilkynningu í gær um hvort að hann vildi að ég pantaði þær erlendis frá og nú voru svörin komin, Já takk! Ég gat pantað þær frá Svíþjóð og krossa fingur í þeirri von að þær komi fljótlega því undanfarið hafa póstsendingar bóka frá Norðurlöndum gengið svo undurhægt að sírópssamlíkingin dugar ekki. Við höfum verið að bíða eftir bókum sem pantaðar voru 5. október en eru enn ókomnar og pósturinn hefur engar skýringar og þær eru ekki fastar í tollinum heldur. Töluvert var af beiðnum um bækur frá okkur á Lbs-Hbs og ég flýtti mér að staðsetja þær og finna til áður en ég fór í mat. Í hádeginu þurfti ég að fara og sækja kjötið frá Hákonarstöðum sem ég pantaði á Austurlamb.is í septemberbyrjun og komið var í bæinn með Landflutningum. Ég mundi nú ekki alltof nákvæmlega hvað ég hafði beðið um en fékk tvö læri, hálfan hrygg og 1.5 kíló af súpukjöti. Ákvað að taka eitt læri og annan súpukjötspakkann með í sumarbústaðinn á morgun og hlakka til að smakka Jökuldalslambið. Verð að viðurkenna að í mér er hálfgerð illkvittnis tilhlökkun því það voru Jökuldalsrollur sem "átu" bílinn minn sumarið 2003. Já, þær nöguðu vegavinnu-saltbindiefnið sem þakti hann upp að rúðum, þegar ég kom til skálavörslu í Snæfellsskála og var of þreytt undir miðnættið eftir 12 tíma keyrslu að skola af honum. Þær létu hann sem betur fer vera í sumar, en ég ákvað að hefna mín!